Eli-one
(z podziękowaniami za pomoc)
stoi Anna samotnie wsłuchuje się w drogę
słyszy: wiejskich furmanek koła się turkoczą
w koleinach zasnutych mgłą pyłu ścieżynach;
słyszy bat co w zagrodę iść każe ochoczo.
a nad końmi żagle, wiatr piętrzy w pierzynach
jak gdyby nad wiatrem zawisła pierzyna
a Anna samotnie wciąż stoi przy drodze
licząc, ile ptaków wzbiło lot bezgłowy
ile gęsich krzyków było w gęsiej trwodze
nim ktoś zasnął, śniąc swój sen puchowy
nim nad jego losem zawisła pierzyna
nad drogą turkot kół jak cień się położył
woźnica radością rozgrzesza zmieszanie
spogląda za siebie - oj los mu przysporzył:
komodę, kredens, stół i na dwoje spanie
i tę co nad losem zawisła pierzynę
a Anna samotnie wciąż stoi przy drodze
i myśli że wydano matce bożej syna
a jednak coś Annie ciąży w środku srodze
- a to:
tylko nad losem zawisła pierzyna |
Reklamy:
Justyna Bargielska
