przewijam taśmę
z g r z y t a n i e
to teraz od początku:
słuchałeś tylko collinsa a ja the doors. jak na szesnaście lat
to przepaść. warto było wskoczyć. patrzyłeś zza okularów
na moje rude włosy i mówiłeś że zielone zielone widzisz wzgórza.
obrażałam się. co raz i rusz. i za każdym razem na zawsze.
brenna:
sylwester. scena pełna dobranych rekwizytów. jest śnieg po pas
i są serpentyny gór. wierzchołki przekłuwają nadmuchany błękit.
przedzieramy się niezdarnie przez płaty pierzyn. mówiłeś:
"chyba cię zjem". uciekałam w śnieżynki z konfetti.
wtedy:
z budki suflera wyskoczył wściekły skrzat. krzyczał:
"zwolnić! tekst wymawiamy z nabożeństwem!
scenariusz układano pod idola! nie może psuć go byle błazen!
precz ze sceny!" phi. tu niepotrzebne były podpowiedzi.
chorzów:
pod koniec lutego zabrakło magii. a może to ta zima
niepotrzebnie wbiła ostrogi i odpłynęła z pierwszą krą.
z dachu teatru spadł ostatni sopel i przebił skrzacie serce.
skrzat przychodzi cicho wraz ze snem. po gałęziach
wspina się na wzgórza. spod samego błękitu sypie
piaskiem w oczy i zgrzyta złośliwie: "karaluchy pod poduchy.
sen cię zjadł a nie on. przykryj się teraz płatem pierzyny
i chichocz do woli. cała scena twoja. jeden aktor. bęc"
teraz:
iskrzę między kałużami. wyciągam z wody
guziki po baławanach. chucham w dłoń
i chowam węgielek na szczęście.
przewijam taśmę
z g r z y t a n i e
bytom. następna zima. kawiarenka jazzowa.
czwartek. wchodzisz. scena zapełnia się...
04.2005
|
Reklamy:
Justyna Bargielska
